BRC Food met knock-out criteria

De International Food Standard is de Frans/Duitse tegenhanger van de BRC Food. De IFS-norm is ontwikkeld door de Duitse brancheorganisatie van supermarkten en wordt gesteund door Franse en Italiaanse brancheorganisaties.

IFS vertoont een sterke gelijkenis met BRC. De eerste variant van IFS is ook gebaseerd op de toen geldende variant van BRC. Er zijn echter toch wat verschillen. Binnen IFS wordt er gewerkt met een viertal zogenaamde ‘knock-out criteria’. Indien er aan één van deze criteria niet wordt voldaan, wordt de leverancier automatisch niet goedgekeurd voor IFS. De KO-criteria zijn:

  1. beheersing van kritische beheerspunten
  2. betrokkenheid van het management en medewerkers
  3. traceerbaarheid van producten, grondstoffen en verpakkingsmaterialen
  4. uitvoering van corrigerende maatregelen

De richtlijnen van IFS en BRC komen in grote lijnen (circa 85%) met elkaar overeen. Zoals ook uit het bovenstaande blijkt zit het grote verschil met name in de manier van het beoordelen van de criteria uit de standaard. Hierdoor wordt ook het resultaat van de audit bepaald: wel of niet goedgekeurd. Een belangrijk verschil hierbij is dat er bij BRC de gelegenheid bestaat om het resultaat van de audit te beïnvloeden. De leverancier heeft 28 dagen de tijd om bewijs te leveren dat er aan de geconstateerde tekortkoming voldoende invulling is gegeven. Binnen IFS wordt deze mogelijkheid duidelijk niet geboden: het resultaat van de audit is het eindresultaat van de beoordeling. De frequentie van de audits wordt bij beide systemen bepaald door het behaalde resultaat en de risicoklasse van het product.

IFS Transport, Logistic and Storage Standard (ILS)

De Duitse en Franse retailers, vertegenwoordigd door HDE (Hauptverband des Deutschen Einzelhandels) en FCD (Fédération des Enterprises du commerce et de la Distribution), hebben naast de IFS (International Food Standard) die we reeds kenden voor de productie en de handel nu ook een standaard ontwikkeld voor de beheersing van transport, logistieke dienstverlening en opslag. Daarmee is het gat, wat betreft certificeringsmogelijkheden, tussen de productie en de handel nu ook opgevuld. Door als IFS samen te werken met andere certificeringsnormen zoals Q&S en EurepGAP is het mogelijk de keten van “boer tot bord” te certificeren.

De ILS is op bedrijven afgestemd die grondstoffen, halffabrikaten en eindproducten van/voor de levensmiddelenindustrie transporteren. Het betreft hier zowel food en non-food-producten. ILS kan voor alle typen transport gehanteerd worden.

  • De eisen omvatten in totaal 98 criteria. Daarnaast worden er specifieke criteria geformuleerd voor bedrijven die zich slechts met specifieke activiteiten bezig houden.
  • Er is een algemeen deel dat voor iedere organisatie geldt met circa 46 algemene eisen op het gebied van HACCP en kwaliteitsmanagement.
  • Daarnaast zijn er twee delen waar, indien van toepassing, invulling aan gegeven moet worden. Het betreft het deel “opslag en distributie” en/of het deel “transport”.
  • Het deel opslag en distributie omvat 39 criteria die betrekking hebben op hygiëne-eisen, verlichting, ongedierte, onderhoud, traceability en kalibratie. Het deel transport omvat 13 eisen voor verpakken en transport, zoals bijvoorbeeld temperatuurbeheer en de beheersing van de verlichting in de laadbak.

Door de opsplitsing in verschillende delen wordt het ook voor kleinere bedrijven die slechts bepaalde specifieke logistieke diensten bieden aantrekkelijker om gecertificeerd te worden, aangezien er veel overbodige criteria wegvallen.